Over mij

Mijn naam is Rebecca Slijver, geboren en getogen Friezin. Ik sta nuchter in het leven. Eén ding heb ik geleerd: het leven is wat er gebeurt terwijl je andere plannen maakt. Dat betekent niet dat ik passief afwacht – integendeel – maar wel dat ik meebeweeg met wat zich aandient en altijd oog houd voor nieuwe kansen.

Mijn achtergrond
Ruim elf jaar was ik actief in de lokale politiek: eerst als raadslid, daarna als fractievoorzitter en uiteindelijk als wethouder. Een rol die mij op het lijf geschreven leek – tot de coalitie viel. Van een overvolle agenda en volop lopende projecten, waar ik na twee jaar hard werken veel draagvlak voor had gecreëerd, stond ik ineens stil. Dat was een harde les, maar ook een moment van reflectie.

Strategisch én mensgericht
Tijdens mijn politieke carrière kreeg ik vaak te horen: “Jij bent een echte strateeg.” En dat klopt – ik denk graag meerdere stappen vooruit, weet waar ik heen wil en hoe ik daar kom. Tegelijk ben ik een mensenmens (al is dat misschien een jeukwoord geworden). Voor mij betekent het oprechte interesse in wat anderen zeggen – én horen wat ze níet zeggen, maar wel denken.

Dat was ook mijn kracht als bestuurder: luisteren naar de inbreng, onderzoeken wat mogelijk is, en duidelijk zijn in keuzes. Want ook “nee” is soms een antwoord. Geen makkelijke, maar wel een noodzakelijke.

Complexe dossiers? Graag!
Hoe complexer het dossier, hoe meer mijn bloed gaat stromen. Vaak blijkt de oplossing simpeler dan gedacht. De kunst is het probleem helder krijgen, uit die dikke pakken papier. Mijn motto:
“Als je het niet in drie zinnen kunt uitleggen, kun je het ook niet in driehonderd pagina’s.”
Daarom zoek ik altijd naar de kern: door te lezen, te luisteren en met alle partijen in gesprek te gaan.

Weten waar je kracht ligt
Ik weet wat ik goed kan – en wat niet. Als er een skatepark ontworpen moet worden, laat ik dat aan de skaters over. Ik heb nog nooit op een skateboard gestaan, dus waarom zou ik denken dat ik het beter weet? Voor mij is dat zelfkennis én de kracht van participatie: mensen in hun kracht zetten.

Participatie is geen spelletje – het is lef tonen
Vaak wordt participatie een spel genoemd. Voor mij draait het om één belangrijke spelregel: heb je het lef om samen te bepalen dat het oorspronkelijke doel verandert, op basis van nieuwe inzichten en onderzoeken? Of hou je vast aan je idee en wil je iedereen daarin meeslepen?

Ik geloof dat complexe vraagstukken om heldere oplossingen vragen.

Laten we die samen vinden.