Twaalf jaar lang werd er gesproken over de herinrichting van het Harddraverspark in Dokkum – zonder resultaat. Vele plannen zijn gepresenteerd en af geserveerd. Als raadslid was ik het zat, tijdens de verkiezingen, sprak ik mij uit tegen de extra burg, die ingetekend was. Een onnodige en lelijke aantasting van de historische bolwerken. Na de verkiezingen zou ik de nieuwe wethouder aansporen om nu echt met een breed gedragen plan te komen. Ne de verkiezingen werd ik die wethouder, en ik ging er mee aan de slag. In twee jaar tijd slaagde ik er in om samen met alle betrokkenen tot een gedragen plan te komen voor de toekomst van dit unieke stadspark.

Het park met vele gezichten

Het Harddraverspark is een veelzijdige plek aan de rand van het stadshart van Dokkum. Het herbergt een camping, een voetbalclub, een kaatsvereniging, een skatebaan waar dagelijks jongeren te vinden zijn, een restaurant en een kerk. Er is ruimte voor honderd auto’s, een netwerk van wandelpaden en het is een belangrijke doorfietsroute voor inwoners van omliggende wijken. Aan twee kanten wordt het park begrensd door water, dat wordt gebruikt om te varen, zwemmen, vissen en suppen.

Een geliefde plek, met veel functies – en minstens zoveel belangen.

Onze aanpak: “Nu we er toch zijn”

Waar eerdere pogingen strandden, koos ik bewust voor een andere aanpak. Geen grote bijeenkomsten of ingewikkelde adviesrondes, maar consequent, laagdrempelig en terugkerend contact. Onder het motto“Nu we er toch zijn” gingen we vanaf de start elke zes weken in gesprek met alle stakeholders.

Juist door die regelmaat ontstond vertrouwen. Kleine zorgen, twijfels of ideeën kwamen op tafel. Iedereen voelde zich gehoord. En iedereen dacht mee.

Van inspraak naar eigenaarschap

Deze manier van werken had een krachtig effect: het plan groeide niet alleen uit in ons hoofd, maar uit het collectief. Het werd een gezamenlijk product, waarin ieders stem terug te vinden is. Doordat mensen van het begin af aan betrokken waren, voelden ze zich ook mede-eigenaar van de uitkomst.

En dat is precies de kern van goede participatie: niet achteraf een klap geven op een besluit, maar samen stap voor stap bouwen aan iets wat echt van waarde is voor de gemeenschap.

Het resultaat

Het nieuwe plan voor het Harddraverspark biedt ruimte om te verblijven, recreëren, sporten, wandelen en fietsen. De doorrijroute voor fietsers blijft behouden, net als de sport- en jeugdvoorzieningen. En er is aandacht voor natuur, water, rust én verbinding.

Ik ben er trots op dat ik dit proces mocht begeleiden. En nog trotser op alle betrokkenen die zich openstelden voor het gesprek. Want juist door met elkaar in gesprek te blijven, maak je van een park een plek voor iedereen.